Ο αγιογράφος που φόρεσε το ράσο από μαθητής και αισθάνεται Αγιορείτης

Ένας αγιογράφος, μαθητής της Αθωνιάδας με βραβεία. Ο κ. Κωνσταντίνος Ξενόπουλος έχει εικονογραφήσει ναούς στα πέρατα της Γης και έχει παρασημοφορηθεί για την προσφορά του. Σήμερα, μιλά στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια» και στον Αντώνη Μακατούνη για τα χρόνια στην Αθωνιάδα, το έργο του, την τέχνη, τη διδασκαλία και τα βιβλία του.

12961329_1773982879490199_4067411945341654420_o

Φέρει τον σπουδαίο τίτλο του άρχοντος εικονογράφου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, έχει αγιογραφήσει ναούς σε Φινλανδία, Ουγγαρία και Πολωνία, ενώ έχει παρασημοφορηθεί για το αξιόλογο έργο του. Ωστόσο, το μεγαλύτερο παράσημο στην ψυχή του είναι η συναναστροφή του με τους Αγιορείτες Πατέρες, αφού υπήρξε μαθητής της Αθωνιάδας Εκκλησιαστικής Ακαδημίας της Αθωνικής Πολιτείας, όπου και διετέλεσε καθηγητής αγιογραφίας για τέσσερα χρόνια.

Ο λόγος για τον γνωστό στους εκκλησιαστικούς κύκλους αγιογράφο Κωνσταντίνο Ξενόπουλο, που αποδίδει με ιδιαίτερα ξεχωριστό τρόπο Αγίους και Γέροντες. Τα έργα του δίνουν την πρωτόγνωρη αίσθηση της «πνευματικής επικοινωνίας» με μεγάλες μορφές της Ορθοδοξίας που απεικονίζονται.

12973142_1706843409587017_7617923240179141853_o

Όπως τονίζει ο ίδιος, το ενδιαφέρον του για τον μοναχισμό, σε συνδυασμό με την τέχνη της αγιογραφίας, τον κρατούσε στο Άγιον Όρος και μετά το τέλος της χρονικής χρονιάς. Παρότι βρισκόταν στην εφηβική ηλικία, δεν μπορούσε να το αποχωριστεί. «Από μικρό παιδί είχα έφεση στη ζωγραφική, ίσως γιατί στην οικογένεια μου υπήρχε καλλιτεχνική φλέβα τόσο στη ζωγραφική όσο και στη μουσική. Όταν βρέθηκα -το 1973- μαθητής στην Αθωνιάδα (Άγιο Όρος), μπήκα στο τμήμα αγιογραφίας με δάσκαλο τον Ιωάννη Βράνο και έτσι έγινε η αρχή. Η Αθωνιάδα ήταν ένας καθοριστικός σταθμός στη ζωή μου. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κυρός Ιωάννης, όταν έμαθε το ενδιαφέρον μου για την ιεροσύνη (την εποχή εκείνη ήμουν οικότροφος του Ορφανοτροφείου Σιδηροκάστρου), με πήγε ο ίδιος στην Αθωνιάδα. Το ενδιαφέρον μου για την ιεροσύνη και αργότερα για τον μοναχισμό, σε συνδυασμό με την τέχνη της αγιογραφίας, με έκανε να μένω στον Άθωνα και πέραν του σχολικού έτους», αναφέρει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο αγιογράφος και συνεχίζει: «Γνώρισα σημαντικούς αγιογράφους Πατέρες της εποχής. Μέσα από το ζωγραφικό και συγγραφικό έργο μου, φαίνεται ότι πράγματι ήταν σταθμός στη ζωή μου το Άγιο Όρος.

Πολλοί, όταν βλέπουν τα έργα με τη ζωή των μοναχών, απορούν για την επιτυχία της γενειάδας και των ράσων. Έζησα 10 χρόνια στο Περιβόλι της Παναγίας ως μαθητής και καθηγητής της Αθωνιάδας. Φόρεσα τα ράσα και ως μαθητής τόσα χρόνια στον Άθωνα ήμουν με μοναχούς. Ένιωσα και νιώθω Αγιορείτης: γνώρισα μεγάλες μορφές μοναχών της περιόδου εκείνης. Είναι φυσικό η πινελιά μου να έχει επηρεαστεί από τη ζωή μου κοντά τους. Ακόμα και σήμερα επηρεάζουν την εν γένει καλλιτεχνική και μη ζωή μου».

10

Ο καλλιτέχνης αριστερά, στην τετάρτη γυμνασίου, μπροστά στην Αθωνιάδα

Ο κ. Κωνσταντίνος Ξενόπουλος αναφέρει: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ξεχωριστό. Καθένας από όλους εμάς προσθέτει το δικό του λιθαράκι στην τέχνη, αρκεί να γίνεται με αγάπη και σύνεση. Δεν έκανα ποτέ κάτι με σκοπό να φτάσω κάπου. Όταν θέλεις να μάθεις την ουσία της τέχνης, δεν το σκέφτεσαι έτσι. Από το 1982 έως σήμερα πέρασαν από κοντά μου σχεδόν 4.000 μαθητές. Σε όλους λέω: «Αν αγαπάτε την τέχνη πραγματικά, αυτή θα το καταλάβει και θα σας οδηγήσει εκεί που πρέπει!» Για 43 χρόνια τώρα ζω το όνειρο της τέχνης και της αγιογραφίας. Έχω ακούσει πολλά σχόλια, θετικά και αρνητικά. Όταν είναι καλοπροαίρετα, και στις δύο περιπτώσεις κάνουν καλό στον καλλιτέχνη. Γιατί τα μεν πρώτα σού δίνουν θάρρος για να συνεχίσεις το έργο σου, τα δεύτερα σε βοηθούν να γίνεις καλύτερος, να ασχοληθείς περισσότερο και πιο εμπεριστατωμένα».

Η Καταγωγή

Η καταγωγή του είναι από τις Σέρρες, αλλά εδώ και πολλά χρόνια μένει μόνιμα στην Κατερίνη, όπου από το 1990 διευθύνει την Καραπιπέριο Σχολή Βυζαντινής Αγιογραφίας. Στο δύσκολο ερώτημα ποιο έργο του θεωρεί ξεχωριστό, απαντά: «Είναι σαν να μου λέτε ποιο από τα παιδιά μου ξεχωρίζω. Δεν μπορείς να ξεχωρίσει κάποιο, γιατί κάθε ενότητα έργων έχει κάτι  ξεχωριστό, που σε κάνει να την αγαπάς. Επειδή μίλησα για ενότητα έργων, εννοώ ότι ασχολήθηκα με ακριβή αντίγραφα μεγάλων καλλιτεχνών, που αυτά έχουν βάση τη μελέτη των έργων τους. Ασχολήθηκα με συνθέσεις, τη ζωή των μοναχών, την κλασική αγιογραφία, καθώς και τη ρωσική αναγέννηση. Πορτρέτα με χρώματα λαδιού ή αβγοτέμπερα και ακρυλικά, ψηφιδωτά και γλυπτική και άλλα πολλά, οπότε είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιο. Καθένα έχει τη δική του χάρη».

Σχετικά με την τεχνοτροπία του λευκού περιγράμματος που χρησιμοποιεί σε ορισμένα έργα του, επισημαίνει: «Όταν ξεκίνησα τη μελέτη αντιγράφοντας πιστά αρχικά τον Μανουήλ Πανσέληνο και αργότερα και άλλους μεγάλους αγιογράφους, διαπίστωσα ότι, ναι μεν η αντιγραφή ήταν πιστή, έλειπε όμως κάτι που θα έκανε το έργο να φαίνεται πλήρως αυθεντικό».

9

Με τον δάσκαλό του, π.Δαμασκηνό, έπειτα από χρόνια, έξω από το κελί του

Ο Φωτισμός

Και προσθέτει: «Με διάφορες δοκιμές και πειραματισμούς σε διαφορετικό φωτισμό κατάλαβα εν τέλει ότι το λευκό περίγραμμα σε διάφορους τόνους και στα κατάλληλα σημεία έδωσε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Πολλά δεν διδάσκονται, γιατί δεν υπάρχει τρόπος διδασκαλίας. Αλλά θα πρέπει να κατακτήσεις κάτι που θα κάνει το έργο σου διαφορετικό».

vivlio-kopos-kai-spoudi

Σημαντικό είναι και το συγγραφικό έργο που σχετίζεται με την τέχνη. Το πρώτο βιβλίο του «Κόπος και Σπουδή» (450 σελίδες) απευθύνεται κυρίως σε αρχαρίους αγιογράφους, καθώς περιέχει μαθήματα Μακεδονικής και Κρητικής Σχολής, ενώ στην αξιοπρέπεια ενός πινέλου» (88 σελίδες) vivlio-taksidevontas-me-tin-texni-ston-athonaπαρακολουθούμε την αφήγηση ενός πινέλου για το τι έμαθε στην πορεία του, καθώς και τα συναισθήματα που απέκτησε ως άψυχο υλικό, τα οποία όμως δεν είχε αποκτήσει ο καλλιτέχνης. Ακολούθησε ο Άγιος Αντώνιος», το πρώτο από μια σειρά 12 μικρών βιβλίων -ένα για κάθε μήνα του χρόνου- που περιέχουν μια μικρή βιογραφία και μαθήματα με δύο διαφορετικές τεχνοτροπίες, ενώ σε περίοπτη θέση βρίσκεται και το βιβλίο με τον τίτλο «Ταξιδεύοντας με την τέχνη στον Άθωνα» (285 σελίδες), το οποίο είναι μια ιστορική αναδρομή με αφήγηση για το Άγιον Όρος. Στο δεύτερο μέρος του γίνεται αναφορά στα εργόχειρα των μοναχών, και μάλιστα έχει φιλοτεχνήσει και τα πορτραίτα τους. Η συγγραφική συλλογή του ολοκληρώνεται με το βιβλίο «Οι ζωγραφιές της θάλασσας» (110 σελίδες). Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα για την περίοδο του Διονυσίου εκ Φουρνά.

vivlio-oi-zografies-tis-thalassas

Ο εν λόγω καλλιτέχνης έχει συμμετάσχει σε πλήθος εκθέσεων (κυρίως ατομικές) στη Μασσαλία, τη Γενεύη, τη Φινλανδία, τη Φρανκφούρτη, την Αυστρία, την Ιταλία και την Ελλάδα, ενώ διδάσκει αγιογραφία από το 1983 έως σήμερα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ταξιδεύοντας οκτώ φορές κατ’ έτος για σεμινάρια.

 

Advertisements

One thought on “Ο αγιογράφος που φόρεσε το ράσο από μαθητής και αισθάνεται Αγιορείτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s