Μάθε, λοιπόν, ότι…

(συνέχεια από το προηγούμενο)

Διαβάστε το πρώτο μέρος πατώντας εδώ, και το δεύτερο μέρος εδώ 

-Άστο το παιδάκι, μου απάντησε, είναι η ψυχή σου. Οι Άγγελοι γύρω σου, πανηγυρίζουν, περίμεναν την ημέρα αυτή πώς και πώς  να έρθει. Το φώς που βλέπεις μπροστά στην ωραία πύλη, βγαίνει από την Αγία Τράπεζα όπου είναι το θυσιαστήριο του Κυρίου.

Σήμερα όλ’ αυτά τα βλέπεις με άλλα μάτια και μια διαφορετική ανανεωμένη όψη!

Όταν πρωτογνωριστήκαμε σου είχα πει αν θυμάσαι, εκεί έξω ότι εγώ μπορώ να σε κάνω να μη χάσεις τη νιότη σου και να βλέπεις με άλλα μάτια τις ομορφιές και τις δυσκολίες της ζωής.

Δεν με πίστεψες, έφυγες και με απέφευγες συνεχώς.

Σήμερα ήρθες και μιλήσαμε και μόνος σου πλέον καταλαβαίνεις τι έχασες όλα αυτά τα χρόνια. Αν δεν μιλούσαμε σήμερα, δεν θα είχες την δυνατότητα να δεις τα «παραδείσια παιχνίδια» των Αγγέλων με τον εγγονό σου. Επίσης δεν θα είχες δει τη δική σου αναγέννηση και το Άκτιστο Φώς του Κυρίου.

Βλέπεις γύρω σου όλα αυτά τα σκορπισμένα μεταλλικά λέπια που έφυγαν από πάνω σου και τώρα δεν καμπουριάζεις από το βάρος και περπατάς ως «ευθυτενής νεανίας»;

Εάν μετρήσεις όλα αυτά τα λέπια, είναι τόσα, όσα και τα χρόνια από τότε που με γνώρισες και έφυγες μακριά μου. Σε έψαχνα όλα αυτά τα χρόνια γιατί πάντα σ’ αγαπούσα. Προσπαθούσα τότε με κάθε τρόπο να σου δείξω, αλλά εσύ δεν με πίστευες. Αυτά, λοιπόν, τα λέπια έχουν το καθένα τόσο βάρος που σε έφεραν σε σημείο ψυχικής τύφλωσης και να μη σε αφήνουν να δεις την αλήθεια.

Από ντροπή, είχα το κεφάλι μου κάτω και δεν μπορούσα να τη δω στα μάτια.

Ένιωθα, όμως, τόσο ανανεωμένος απ’ όλη αυτή την κατάσταση, αλλά και μετανιωμένος που άφησα όλα τα προηγούμενα χρόνια να περάσουν και να φορτώνομαι τα διάφορα και ασήκωτα βάρη.

Γύρισα τολμώντας να την κοιτάξω στα μάτια και της είπα:

-Ποτέ δεν σε ρώτησα ποιο είναι το όνομα σου, πέρασαν τόσα χρόνια από την πρώτη μας γνωριμία, μετέπειτα σε έφερνα στη σκέψη μου για λίγο διάστημα, μέχρι που σε ξέχασα εντελώς. Σήμερα συναντηθήκαμε κατά παράξενο τρόπο. Τουλάχιστον πες μου το όνομά σου.

-Θα σου το πω. Λυπάμαι που θα το μάθεις τώρα, συνάμα χαίρομαι που το μαθαίνεις σήμερα, γιατί ποτέ δεν είναι αργά …  Ακόμα και την «Ενδεκάτην» έχεις χρόνο. Μάθε, λοιπόν, ότι είμαι η

«ΙΕΡΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ».

eksomologisi

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s