Σκέψεις για την αλληγορική διήγηση του κ. Κ. Ξενόπουλου

EX3

Το αφήγημα του κ. Ξενόπουλου αποτελεί μια ωφέλιμη διήγηση, η οποία ανήκει στο γοητευτικό είδος της αλληγορίας. Ακολουθεί μια πρωτότυπη δομή με μια ενδιαφέρουσα τελική ανατροπή.

Αρχικά, το κείμενο θυμίζει το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη “Όνειρο στο κύμα”, το οποίο αναφερόταν με αναδρομική αφήγηση στον ανεκπλήρωτο εφηβικό έρωτα του ήρωα. Στο κείμενο του κ. Ξενόπουλου, όμως, αλληγορικά υποβόσκει ο θείος έρωτας. Όπως οι παραβολές του Χριστού αποκαλύπτουν το σωστό modus vivendi που προέβαλε η διδασκαλία Του, έτσι και το συγκεκριμένο κείμενο μέσα από μια φαινομενικά “αλλότρια” ιστορία επιτυγχάνει να μας μυήσει στο αναγεννητικό λουτρό της ψυχής, την Ιερά Εξομολόγηση.

Η διήγηση χαρακτηρίζεται από λιτή περιγραφή, γοργή δράση, περιεκτικό νόημα, οργανωμένη δομή και εύληπτο περιεχόμενο. Πρόκειται για μια εξαιρετικά χρήσιμη διδασκαλία με την απλότητα και τη γοητεία που ασκεί η αλληγορία ως είδος.

Ως προς το περιεχόμενο, το έργο αποτελεί μια ιδιαίτερα ευφυή σύλληψη. Παρόλο που υπάρχουν διάσπαρτα μέσα στο κείμενο νύξεις οι οποίες προετοιμάζουν τον αναγνώστη  και προοικονομούν την τελική αποκάλυψη (όπως είναι η έκφραση “προφάσεις εν αμαρτίαις”, η επίσκεψη του αφηγητή στην εκκλησία, τα λόγια του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου από τον Κατηχητικό Λόγο του, η μεταφορική εικόνα με τα μεταλλικά σκουριασμένα λέπια που ξεκολλούν από πάνω του, η εικόνα του εγγονού με τους Αγγέλους και κυρίως η εικόνα της ψυχής του ήρωα με τη μορφή παιδιού και η χαρά των Αγγέλων), ωστόσο στο τέλος ο αναγνώστης ξαφνιάζεται ευχάριστα, όταν διαπιστώνει ότι η “ομορφότερη των χρόνων εκείνων” δεν αναφέρεται σε μια σαρκική ερωτική έλξη, αλλά σε μια ανώτερη πνευματική έλξη προς το ιερό μυστήριο της εξομολόγησης.

Έτσι, ο συγγραφέας επιτυγχάνει μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση και την εκτενή χρήση διαλόγου να ζωντανέψει την αφήγησή του και να διδάξει, χωρίς να κάνει κήρυγμα. Για άλλη μια φορά ο κ. Ξενόπουλος κατόρθωσε να μας γοητεύσει με τη γραφή του, η οποία χαρακτηρίζεται από δωρικότητα, ενάργεια και ζωντάνια. Ως σύγχρονος Αίσωπος κάνει εύστοχη και εύστροφη χρήση της αλληγορίας, για να μας υπενθυμίσει ότι μέσα στον κυκεώνα των σύγχρονων προβλημάτων υπάρχει και μας περιμένει υπομονετικά το ιερό μυστήριο της εξομολόγησης, το οποίο θα μας αναγεννήσει πνευματικά. Υπογραμμίζει, μάλιστα, ότι “ποτέ δεν είναι αργά… Ακόμα και την «Ενδεκάτην»”.

 

ΜΑΡΙΑ ΧΑΛΚΙΑ

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s